Mikroblogi skłaniają zabieganych użytkowników do posługiwania się minimalistycznymi treściami. Jeśli ktoś używa ich do relacjonowania wydarzeń ze swojego życia, to po prostu opisuje to co najistotniejsze. Jeśli buszuje po Sieci to zamiast cytować wkleja linki. A co jeśli chce się twórczo wyżyć? Pisze haiku? A może freestyle (taka forma narracji)?

Jako porannej inwokacji użyję fragmentu wygrzebanego z kilkuletnich logów:

Broadcast Message from siefca@pantera.slonce.com
(/dev/ttyp9) at 8:24 CEST...



dzisiaj na śniadanie posiłek zjem jarski

bo w systemie siedzi marek piotr stolarski



to śpiewalem ja, użytkownik siefca

Poniżej blipowa twórczość. Zauważmy napięcie autorów na granicy ja-świat i próbę znalezienia wyjścia z tego napięcia przez uczłowieczenie narzędzi systemowych z pakietu coreutils i różnych usług sieciowych dystrybuowanych na tzw. wolnych licencjach…

kodz:   My jesteśmy bohatery, kodujemy w perlu-cztery
siefca: aplety Javy i nie ma sprawy, jo, jo
siefca: on kose dostał od swego starego, bo nie chciał używać gemów Ruby'ego
kodz:   Ojdana-dana, zamkną nam CPANa.
siefca: brutalny koniec i życia migawka, wspominał jak razem używali awka
kodz:   Jetsun Milarepa całe życie obywał się bez grepa.
siefca: gangsterskie porachunki, koks i kobiety, nocne melanże i RPM pakiety
kodz:   skończyła się moja studencka kariera, gdy siadłem do kodu IMAP-Couriera
siefca: Tłumacz Marpa nie używa arpa
siefca: jego stary się drapie po LDAP-ie
kodz:   wolę jeździć tico, niż programy pisać w pico
siefca: nic mnie się nie ima bo używam ViMa
siefca: jazda jest na maksa, gdy włączam Emacsa
siefca: paczka frytek mi stika w dodatku do mcedita
siefca: wstaję rano i odpalam nano
siefca: szwed maca szweda, używają eda
kodz:   kawa z rana niz mi nie da, jak EDITOR dasz na ed'a
kodz:   w środku czuję się tak pusto, gdy terminal mam vt100
kodz:   dzisiaj będzie ostra walka, lepiej wbijmy na ntalka

Pierwsza linijka (o bohaterach) kojarzy mi się z popularnym “My jesteśmy rada puchaczy”, a pisząc o relacjonowaniu wydarzeń przypomniałem sobie kartkę, która wisiała przypięta do ściany u grafika, z którym kiedyś pracowałem. Znajdowała się na niej sentencja:

Ludzie mądrzy zazwyczaj dyskutują o pomysłach
Ludzie przeciętni o wydarzeniach
A ludzie głupi o innych ludziach.