W tym tygodniu w Londynie odbywała się konferencja organizowana przez RSA, która dotyczyła bezpieczeństwa sieci i systemów komputerowych. Z racji wykonywanego zajęcia miałem czelność i sposobność uczestniczyć w wydarzeniu, cyknąć kilka fotek i przeprowadzić parę wywiadów. Co rzuciło się w oczy, to przede wszystkim dobrze przygotowane zaplecze i przewaga przedstawicieli firm z branży zabezpieczeń nad specjalistami zajmującymi się przełamywaniem zabezpieczeń. Jeśli wydarzenia społeczne mają coś, co można określić mianem tzw. nośnej to nośną tego cyklu wykładów i konferencji prasowych było poczucie, że zagrożenie związane z cyberprzestępczością jest realne i że wojny przyszłości będą odbywały się w sieciach, a celami będą punkty infrastruktury IT rządów i przedsiębiorstw.

Jako zwolennik wolności przystanąłem przy dwóch znalezionych na wykopie artykułach. Zainspirowały mnie troszeczkę. Pierwszy pochodzi z internetowego wydania „Przekroju”, a drugi z popularnego wśród konserwatywnych liberałów czasopisma „Najwyższy Czas”.

W pierwszym z nich pan Najsztub rozmawia z Robertem Gwiazdowskim, prawnikiem i ekonomistą, komentatorem gospodarczym, ekspertem w dziedzinie podatków w Centrum imienia Adama Smitha. Tematem jest postępujące zjawisko tak zwanej bankokracji, które polega na tym, że instytucje finansowe, jakimi są banki, są coraz bardziej uprzywilejowane. Ich szczególna sytuacja polega przede wszystkim na możliwości stwarzania pieniądza, a co za tym idzie, obniżania jego wartości (czyli w efekcie wartości Twojej i mojej pracy). Bank może bowiem udzielić kredytu używając środków, które dopiero powstaną. Ale kiedy ode mnie ktoś chce pożyczyć, muszę mieć choćby gotówkę.

Polecam felieton Jana M. Fijora zatytułowany „Czekając na kryzys”. Tłumaczy on w przystępny sposób przyczyny zbliżającego się kryzysu z libertariańskiego punktu widzenia. Znajdziesz tam również prognozy i spostrzeżenia autora, a nawet prognozy dla Polski utrzymane w duchu „zawsze można coś zrobić”.

Fragment:

O tym, komu się zabiera, a komu daje decydują politycy. Jedynym kryterium redystrybucji jest dobro polityków. Jeśli nawet w swych rozdawniczych instynktach ulegają naciskom ludu, to też tylko w interesie własnym. Tłumaczy to, dlaczego łatwiej ulegają górniczym czy nauczycielskim związkom zawodowym, domagającym się nadzwyczajnych świadczeń kosztem reszty społeczeństwa, niż chorym na raka, którym akurat brakuje lekarstw lub środków terapeutycznych. Górnicy, nauczyciele mogą zrobić politykom krzywdę, chorzy na nowotwory są na to za słabi.

Czytaj więcej na:
http://liberalis.pl/2008/10/23/jan-m-fijor-czekajac-na-kryzys/

Charles Michael Hammill (1949-2006) był przyjacielem Timothy Leary’a, Roberta Antona Wilsona a także Brada Linnaweavera. Matematyk z wykształcenia zasłynął jednak jako filozof polityczny i libertarianin. Gros własnych przemyśleń zawarł w tekście „Od kuszy do kryptografii, czyli psucie państwu szyków przy pomocy techniki”, który jest uważany za jedno z najciekawszych wystąpień libertarian. Pierwotnie został wygłoszony na konferencji Future of Freedom organizowanej w listopadzie 1987 roku w Culver City (stan Kalifornia). Oryginalne wersje „From Crossbows to Cryptography: Thwarting the State via Technology” można pobrać z następujących stron:

• Sriranga Veeraraghavan home page (plik PDF)
• CypherNet
• Parazite.org
• Noah’s Usually Useless Information