Beagle to system indeksowania zawartości, który korzystając z odpowiednich modułów gmera po dyskach, udziałach sieciowych, kontaktach komunikatora i odwiedzonych stronach WWW. Wszystkie zebrane informacje zapisuje sobie w bazie danych, a nawet w kilku bazach, po to, aby można je było potem wyszukiwać. Jest to ta sama filozofia co znane z Mac OS-a X narzędzie Spotlight. Użytkownicy środowiska graficznego Gnome korzystają z Beagle’a, ponieważ jest on tam – jeśli mnie pamięć nie myli – domyślnie instalowany. W efekcie używając odpowiedniego skrótu klawiszowego możesz uruchomić dialog, do którego wpisujesz słowa kluczowe poszukiwanego zasobu; może to być wykonawca utworu wpisany w znaczniki wewnątrz pliku MP3, fragment tekstu dokumentacji w jakimś uniweralnym formacie, nazwa pliku, lub inne rozumiane przez narzędzie kryterium.

Dzisiaj wstawię kilka najczęściej używanych zbiorów poleceń związanych z operowaniem na repozytoriach Gita. Szczerze przyznaję, że wpisuję je tutaj przede wszystkim dla siebie, żeby w razie czego mieć ściągawkę. A więc zaczynamy.

Rozproszony system kontroli wersji Git to zwinny następca takich tworów jak Concurrent Versions System (CVS) czy Subersion (SVN), jeśli można tak powiedzieć. W gruncie rzeczy różni się od nich, przede wszystkim tym, że nie powiela ich wad i że jest systemem rozproszonym (ang. distributed). Używają go między innymi deweloperzy kernela Linux. Osobiście życzyłbym sobie, żeby tak samo popularny był GNU Bazaar, ale ponieważ nie jest, to musiałem wybrać coś, co ma większą „siłę przyciągania” i w związku z tym rozwija się szybciej.

Zgromadzę w tym miejscu kilka istotnych informacji dotyczących konfiguracji tego ustrojstwa, ponieważ w Sieci istnieje wiele niekompletnych podręczników, przez które straciłem trochę czasu. Mam wrażenie, że osoby, które je publikowały zapominały o kilku pierwszych, czy jednej późniejszej komendzie w wielu z podawanych przykładów. Używam Gita od paru godzin, stąd nie wiem, czy słusznie prawię. Jeśli nie, to sam wyślę sobie e-mail z pretensjami, a Mailer Daemon będzie mym mediatorem.

Jakiś czas temu opublikowałem prostą funkcję używającą narzędzia awk, której możesz użyć, aby poznać, jaki jest punkt montowania dla podanego urządzenia. Dzisiaj zamierzam podzielić się zestawem podobnych funkcji, które są nieco ulepszone. Pozwalają one określić punkt montowania dla podanego pliku specjalnego odwołującego się do urządzenia lub zwykłego pliku. Ostatnia z funkcji jest wrapperem, który używa poprzednich, aby uczynić mechanizm prostym w użyciu, gdy dane pochodzą z zewnątrz.

Komputery Apple’a działające pod kontrolą systemu Mac OS X (Leopard) mają wygodny system tworzenia kopii zapasowych nazywający się Time Machine. To co również podoba się użytkownikom to graficzny interfejs pozwalający “latać” nad systemem plików i obserwować ułożone w trójwymiarowej osi czasu pliki i foldery. Niektóre aplikacje (jak wbudowany program pocztowy czy narzędzie do odtwarzania muzyki) są przygotowane do współpracy z Time Machine i “podróżując w czasie” przy otwartym na pierwszym planie oknie którejś z tych aplikacji możesz zobaczyć zmieniającą się w czasie zawartość (np. skrzynki pocztowej czy list odtwarzania utworów).