Wake-On-LAN to mechanizm, który pozwala obudzić komputer ze stanu wstrzymania lub zawieszenia (suspend) wysyłając do niego przez sieć odpowiednią porcję danych. W rzeczywistości musi to być odpowiednio skonstruowana ramka Ethernet. Gdy korzystałem jeszcze ze swojej starej płyty głównej i sytemu PLD Linux napotkałem problem z mechanizmem wybudzania swojego komputera magicznym pakietem. Bardzo chciałem mieć możliwość włączania w razie potrzeby domowego komputera, dlatego, że w końcu sprawiłem sobie urządzenie – bazujący na kernelu Linux router pełniący rolę bramki zdolnej wysyłać komunikaty budzące komputery. Niestety nie chciało to działać z moją kartą i postanowiłem sprawdzić dlaczego.

Jak to się stało?

Prawie trzy tygodnie temu nabyłem drogą kupna kilka pudełek do przechowywania różnych rzeczy, które zwykle istnieją sobie na podłodze. Idąc za ciosem postanowiłem odkurzyć pokój, ponieważ stało się to w końcu możliwe bez uszczerbku dla ważnych dokumentów, nośników i śrubek. Odkurzając postanowiłem zaprowadzić ład również we wnętrzu stacjonarnej jednostki PC, którą otworzyłem demontując przy okazji zasilacz. Gdy rzadko używany sprzęt był już hardware’owo czysty przyszła mi do głowy myśl o tym, aby korzystając z porządkowego nastroju sporządzić mechanizm regularnego wykonywania kopii zapasowych wszystkich moich systemów działających w Sieci. Następnego dnia wiedziałem już, że potrzebują trzech dysków, każdy po przynajmniej terabajt i może lepszego procesora.