Komputery Apple’a działające pod kontrolą systemu Mac OS X (Leopard) mają wygodny system tworzenia kopii zapasowych nazywający się Time Machine. To co również podoba się użytkownikom to graficzny interfejs pozwalający “latać” nad systemem plików i obserwować ułożone w trójwymiarowej osi czasu pliki i foldery. Niektóre aplikacje (jak wbudowany program pocztowy czy narzędzie do odtwarzania muzyki) są przygotowane do współpracy z Time Machine i “podróżując w czasie” przy otwartym na pierwszym planie oknie którejś z tych aplikacji możesz zobaczyć zmieniającą się w czasie zawartość (np. skrzynki pocztowej czy list odtwarzania utworów).

W tym tygodniu w Londynie odbywała się konferencja organizowana przez RSA, która dotyczyła bezpieczeństwa sieci i systemów komputerowych. Z racji wykonywanego zajęcia miałem czelność i sposobność uczestniczyć w wydarzeniu, cyknąć kilka fotek i przeprowadzić parę wywiadów. Co rzuciło się w oczy, to przede wszystkim dobrze przygotowane zaplecze i przewaga przedstawicieli firm z branży zabezpieczeń nad specjalistami zajmującymi się przełamywaniem zabezpieczeń. Jeśli wydarzenia społeczne mają coś, co można określić mianem tzw. nośnej to nośną tego cyklu wykładów i konferencji prasowych było poczucie, że zagrożenie związane z cyberprzestępczością jest realne i że wojny przyszłości będą odbywały się w sieciach, a celami będą punkty infrastruktury IT rządów i przedsiębiorstw.

Pytanie

Mam w skrypcie powłoki pętlę, która iteruje po podanych jej nazwach. Reprezentują one pewne ścieżki w systemie plików. Niestety, gdy w którejś wartości znajdzie się znak gwiazdki, to przemądrzały shell w jej miejsce wstawia nazwy istniejących zbiorów pasujące do wzorca. A ja potrzebuję przekazać te gwiazdki i znaki zapytania do zmiennej, w nienaruszonej postaci.

Odpowiedź

Większość powłok próbuje nam pomóc i w przypadku pętli for … in … w miejsce nazw z listy po prawej stronie wstawia nazwy plików pasujące do symboli wieloznacznych (takich jak * czy ?).

Jako zwolennik wolności przystanąłem przy dwóch znalezionych na wykopie artykułach. Zainspirowały mnie troszeczkę. Pierwszy pochodzi z internetowego wydania „Przekroju”, a drugi z popularnego wśród konserwatywnych liberałów czasopisma „Najwyższy Czas”.

W pierwszym z nich pan Najsztub rozmawia z Robertem Gwiazdowskim, prawnikiem i ekonomistą, komentatorem gospodarczym, ekspertem w dziedzinie podatków w Centrum imienia Adama Smitha. Tematem jest postępujące zjawisko tak zwanej bankokracji, które polega na tym, że instytucje finansowe, jakimi są banki, są coraz bardziej uprzywilejowane. Ich szczególna sytuacja polega przede wszystkim na możliwości stwarzania pieniądza, a co za tym idzie, obniżania jego wartości (czyli w efekcie wartości Twojej i mojej pracy). Bank może bowiem udzielić kredytu używając środków, które dopiero powstaną. Ale kiedy ode mnie ktoś chce pożyczyć, muszę mieć choćby gotówkę.

Czasami przychodzi taki moment w życiu każdego administratora, że odczuwa on pewnego rodzaju delikatne swędzenie, lecz nie związane z tym, że się nie mył od kilku tygodni, ale raczej z faktem posiadania nowej przestrzeni dyskowej, która wymaga zagospodarowania. Używa wtedy sympatycznego narzędzia cfdisk lub zasłużonego fdisk, żeby stworzyć nowe partycje na nowych (albo starych) dyskach.

Kiedyś wszystko było jasne, bo do tworzenia urządzeń służył skrypt MAKEDEV lub polecenie mknod. Dziś jest teoretycznie prostsze, bo pojawiły się podsystemy udev, czy nieco mniej wydarzony devfs, które chcą robić za administratora wszystko automagicznie. W związku z tym warto poznać polecenia, które pomogą Ci uwidocznić nowo wykreowany kawałek drive’u.