Paweł Wilk

Paweł jest założycielem random:seed – serwisu, który przez lata pełnił rolę prywatnego bloga oraz miejsca publikacji materiałów o programowaniu w języku Clojure i obsłudze systemu kontroli wersji Git.

Dziś random:seed jest również nośnikiem wybranych materiałów pochodzących z niefunkcjonującego już serwisu BAD[SECTOR].PL poświęconego bezpieczeństwu teleinformatycznemu.

To autorski, niekomercyjny serwis Pawła, którego celem pozostaje dzielenie się wiedzą i doświadczeniem z osobami ceniącymi klarowność, sprawczość i uczciwe rzemiosło.

Poza pracą technologiczną Paweł odnajduje się pisząc, przemawiając i rozwiązując techniczne problemy.

Od 2016 roku zawodowo zajmuje się eDiscovery (jedną z gałęzi informatyki śledczej), koncentrując się na automatyzacji powtarzalnych procesów i obsłudze systemów przetwarzających dowody elektroniczne tak, by były rzetelne, użyteczne i komunikowalne dla różnych grup odbiorców. W eDiscovery stawia na weryfikowalność, uczciwy opis i odpowiedzialność za skutki – tak, aby fakty dało się zrozumieć niezależnie od roli, języka i kontekstu.

Jest współzałożycielem i autorem nazwy projektu SpeakLeash (Spichlerz) – polskiej, społecznościowej inicjatywy budowy zasobów i dużych modeli językowych (LLM), m.in. rodziny Bielik.

W pracy i projektach łączy różne perspektywy: z jednej strony stawia na weryfikowalność, kontrakty i mechanizmy, z drugiej – na jakość doświadczenia, sens kontekstu i precyzję opisu. Najbliższe jest mu podejście „sprawdź, jak to działa” zamiast deklaratywnej pewności.

W eseju o AI i świadomości podkreśla znaczenie „inżynierii perspektyw” – przejścia od samej implementacji do projektowania intencji, kryteriów jakości i odpowiedzialności za skutki. W obszarze AI bliskie jest mu podejście open source, bo zwiększa audytowalność, współdzielenie wiedzy i odporność ekosystemu.

Paweł wychował się w społeczności wolnego oprogramowania (ang. Free Software) – współczesnym przejawie tzw. kultury darów, w której status społeczny zależy od dobrowolnego wkładu na rzecz wspólnoty, a nie od stanu posiadania czy dominacji nad innymi.

Poza wolnym oprogramowaniem bliskie są mu wartości obecne w kulturach rzemieślniczych, kulturze eksperymentu oraz współczesnych społecznościach partycypacyjnych organizujących się wokół pragmatycznych ścieżek kontemplacyjnych bazujących na bezpośrednim poznaniu (np. AtR), przy zachowaniu racjonalnego, inżynierskiego filtra.

Jest komunitarianinem – uważa, że mikrospołeczności i dobrowolna wymiana w ich obrębie mogą być dobrą implementacją gospodarczej i obyczajowej wolności. Za istotne jakości uznaje również wolność dzielenia się wiedzą i wolność dostępu do informacji. Jest praktycznie antyautorytarny – ceni odpowiedzialność i zasadniczość, lecz nie uznaje zwierzchnictwa niepopartego potrzebami wszystkich zaangażowanych stron. Swoją pracę i relacje buduje na styku trzech osi: kulturowej, introspekcyjnej i inżynieryjnej. Każda z nich jest dla niego ważna: kultura poszerza wyobraźnię i język, introspekcja porządkuje intencje, a inżynieria pozwala przekuwać je w działanie. Jeśli bliska jest ci taka równowaga, prawdopodobnie znajdziesz tu swój język.

Jedną z jego najważniejszych praktyk jest tłumaczenie między różnymi słownikami opisu świata. Interesuje go nie tyle wygrana jednej narracji, ile synteza, którą da się sprawdzić w praktyce: od intencji, przez kontrakt, po działający rezultat. Dzięki temu potrafi rozmawiać o znaczeniu i od razu przekładać je na strukturę pracy, decyzje techniczne i konkretne narzędzia.

Publikowane tu materiały dotyczą głównie programowania, choć czasem pojawia się też tekst poświęcony innej tematyce, np. bezpieczeństwu IT.

Zobacz także:

• „Moja komputerowa historia. Od ZX-81 do dziś”,
• „Know-how. Co robię, co potrafię?”.